Przełamujemy tabu


Płodność, niepłodność, bezpłodność – o co tak naprawdę chodzi?

(Nie)płodność a bezpłodność

Temat płodności nadal pozostaje tematem tabu, toteż nierzadko miewamy kłopoty z nazwaniem czy odróżnieniem od siebie wyżej wymienionych stanów. Płodność, najprościej rzecz ujmując, jest to zdolność do poczęcia istoty ludzkiej, u kobiet polega na wytwarzaniu komórek jajowych, natomiast u mężczyzn – plemników. Niepłodność charakteryzowana jest jako niemożność zajścia w ciążę po rocznym współżyciu (ok. 3-4 razy w tygodniu) bez stosowania antykoncepcji. Wyróżnia się dwa jej rodzaje, mianowicie niepłodność pierwotną, kiedy kobieta nigdy nie była w ciąży oraz wtórną, gdy pojawiają się trudności z zajściem w kolejną. Bezpłodność, w odróżnieniu od dwóch poprzednich zjawisk, to wrodzona, nieuleczalna niemożność posiadania potomstwa, spowodowana nieprawidłowościami w budowie anatomicznej człowieka, np. brak jąder u mężczyzn.

Skąd się (to) wzięło?

W przypadku kobiet najczęstszymi przyczynami niepłodności są zaburzenia owulacji, a więc brak miesiączki, bądź jej nieregularność. Kolejno niedrożność jajowodów czy nieprawidłowości macicy (wady wrodzone, mięśniaki). Duże znaczenie w przypadku niemożności zajścia w ciążę mają również używki, takie jak alkohol oraz narkotyki.

Jak się leczyć?

Zanim zgłosimy się do lekarza (ginekologa w przypadku kobiety, urologa/androloga w przypadku mężczyzny), musimy wykazać się cierpliwością. Zajścia w ciążę nie sposób zaplanować. Po około roku nieprzynoszących efektów starań, możemy podjąć konkretne kroki. Jeśli kobieta ma ponad 35 lat lub nieregularnie miesiączkuje, powinna udać się po pomoc po sześciu miesiącach. Istotne, by do specjalisty zgłosiła się zarówno ona, jak i partner, gdyż niepłodność dotyczy pary, nie jednej osoby. Kiedy leczenie nie pomaga, należy wybrać się do specjalistycznego ośrodka, na którego temat wcześniej zbierzemy rzetelne informacje. Warto wiedzieć jak długo istnieje dany ośrodek, ile zabiegów przeprowadził, jakie stosuje procedury, jakie usługi świadczy itd.

Fakty…

Zaburzenia wagi (jej niedobór bądź nadmiar) mają wpływ na płodność. Osoby borykające się z problemami odżywiania mogą mieć trudności z zapłodnieniem. Rzecz ma
się podobnie w przypadku zbyt częstego współżycia czy długiej abstynencji seksualnej. Większość lekarzy zajmujących się tematem leczenia niepłodności zaleca parom starającym się o dziecko współżycie ze sobą w cyklu co 3-4 dni, ponieważ taka częstotliwość współżycia sprzyja poczęciu [źródło: nieplodnosc.pl].

Należy też pamiętać, że wiek ma znaczenie. Specjaliści twierdzą, iż kobieca płodność jest najwyższa w wieku 19-26 lat, później zaczyna spadać. Od 35 roku życia szanse na zajście w ciążę są nawet o połowę niższe niż w pierwszej wymienionej fazie. Jeśli chodzi o mężczyzn, ich zdolność do prokreacji nie została jeszcze zbadana. Uważa się, że po 50. roku życia zdolność ta słabnie, jednak w sposób stopniowy i wolny.

I mity…

Najbardziej powszechnym mitem jest ten, dotyczący antykoncepcji hormonalnej. Kobieta, która zażywa pigułki ma takie same szanse na zajście w ciążę, jak ta, która z nich nie korzysta. Stosowanie antykoncepcji nie ma zatem wpływu na płodność.

Niektórzy twierdzą, że in vitro nie jest metodą leczenia niepłodności. Nic bardziej mylnego. Metoda ta umożliwia zajście w ciążę, a więc korzystnie wpływa na kobiecą gospodarkę hormonalną, regulując ją. Co więcej, dzieci urodzone dzięki tej metodzie rozwijają się prawidłowo.

Niejednokrotnie spotkać się można z opinią, że to kobieta odpowiedzialna jest za komplikacje/trudności związane z poczęciem, tymczasem aż 40% przypadków niepowodzenia spowodowana jest czynnikiem męskim [źródło: poradnikzdrowie.pl]. Płeć nie ma znaczenia, problem dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn.